Það höfðu margir áhugasamir samband við mig í gær vegna ferðalags litlu skottunnar svo ég ákvað að skella hér inn ferðasögunni ;o)

Sigrún Ýr var mjög spennt yfir þessu. Fórum á flugvöllinn þar sem hún sat tilbúin, stolt í nýju úlpunni sinni sem við keyptum í Kollubúð (fagurrauð og fer henni SVOOO vel), með Nintendoinn sinn og skýr fyrirmæli um að týna honum nú ekki. Hún hafði haft áhyggjur af að flugferðin yrði eins lengi og frá Danmörku til Íslands og hafði spurt með ásökunartón hvort við ætluðum í alvörunni að senda hana eina í slíka flugferð. Við útskýrðum margoft fyrir henni að þetta væri mjög stutt flugferð og hún gæti verið í Nintendo á meðan. Á flugvellinum var okkur svo sagt að flugfreyjan kæmi að sækja hana og færi með hana út í vél. Það breyttist nú (og ég held að mígandi rigningin hafi gert það að verkum að flugfreyjan hélt sig í vélinni) en vallarstarfsmaður arkaði með Sigrúni Ýr og aðra níu ára stelpu (þaulvana að fljúga) í rigningunni og úff hvað hún litla okkar var eitthvað LÍTIL þarna á eftir þessum vallarstarfsmanni sem hafði auðvitað engan sens fyrir að leiða hana eða neitt. Mömmuhjartað langaði að banka á gluggana og góla á hann að vera góður við litlu stelpuna mína hahaha. En hún arkaði þarna, alein, langt á eftir þeim, og skoppaði svo upp stigann og hvarf okkur sjónum. Við Halldór stóðum lengi lengi þar til flugvélin fór af stað, ég auðvitað með paranoju dauðans um að þetta væri í síðasta skipti sem ég sæi hana ;o)

Hún hringdi svo um sjöleytið í gær. Svakalega stolt því ég hafði skrifað á miða fyrir flugvélina símanúmerin okkar Halldórs og símanúmer afa og ömmu og hún tilkynnti mér að hún hafði hringt alveg sjálf í mig. Spurði svo strax hvar pabbi væri, litla pabbastelpan. Ég sagði henni að ég væri niðri í húsi að vinna en pabbi hennar væri heima. Þá spurði hún "Ertu að vinna á meðan þú ert að tala við mig?" Já svaraði ég. "En.... ertu búin að borða kvöldmat!?!?!?" Já, svaraði ég. Þá var það í lagi. Ég spurði hana svo hvort flugferðin hafi ekki verið fljót að líða. "Júhú, hún var sko enga stund að fljúga til Íslands!" Svo lagði hún á því hún vildi hringja í pabba sinn. En þegar hún hringdi þangað bað hún strax um bróður sinn, hefur aðeins viljað monta sig af þessu stóra ævintýri við stóra bróður, held henni finnist hans ævintýri (að byrja í skóla, með nýja skólatösku  og tala nú ekki um nýja pennaveskið hans) skyggja svolítið á hana og hefur viljað aðeins minna hann á að hún sé nú alveg líka viðræðuhæf stór pæja þessa dagana ;o) Svo hringdi hún reyndar AFTUR í mig eftir að hafa talað við bróður sinn og pabba, þar sem hún rembdist eins og rjúpa við staurinn að finna eitthvað að tala um. Það gekk illa. "Hvað ertu að gera í húsinu núna mamma?" Ég sagði henni að ég væri að pússa. "Ha, púsla???"

Hún hringdi svo í mig klukkan níu í morgun. Tilkynnti mér að hún væri búin að borða morgunmat, hafi langað í Playstation en afi verið farinn í vinnu og amma kynni ekki að kveikja á tölvunni. Svo spurði ég hana hvað hún og amma ætluðu að gera í dag. Hún vissi það ekki en byrjaði strax að tala um að hana langaði í sund (hún ELSKAR að fara í sund). Þá vildi amma hennar tala við mig og þegar hún réttir ömmu sinni tólið heyrist "Amma, segðu henni að við ætlum í sund." Sniðug ;o)

En hún á örugglega eftir að hringja fimm sinnum á dag og það er allt í lagi. En vá hvað henni finnst þetta allt spennandi hahaha.

Gísli Hrafn fór svo í fyrsta almennilega skóladaginn sinn í morgunn og fer svo beint á frístundaheimilið eftir það, svo það er langur dagur hjá honum. En hann var ótrúlega spenntur og glaður í morgun, litli skólastrákurinn. Eftir rétt rúma viku verður svo loks komin rútína á alla, því þarnæsta föstudag lýkur aðlöguninni hennar Sigrúnar Ýr á leikskólanum. Held að krakkarnir þrái einmitt rútínuna engu minna en við foreldrarnir ;o)

En nú ætla ég að fara að vinna í excel og klára að fínisera kynningu. Ég læt vita hvernig gengur hjá litlu skottunni í höfuðborginni thihi.