Var að velta fyrir mér hvort við Halldór ættum að hafa áhyggjur...

Sigrún Ýr er nátthrafn mikill og sofnar nær alltaf löngu eftir að bróðir hennar hefur skellt sér á fund Óla Lokbrár. Hún spjallar og spjallar, hvort sem það er við okkur eða býr til heilan leikþátt með dúkkunum sínum... já eða teiknar. Því kenndum við henni að loka augunum og telja kindur að hoppa yfir grindverk. Nema... Undanfarin kvöld heyrist oft í henni, með samanklemmd augun:
"Vó! Þessi stórslasaði sig..." eða "Æææææ, þessi flæktist og braut á sér fótinn..." og í gær "úps mamma, þessi flæktist í gaddavírnum og það blæðir úr henni."

Augljóslega virkar þessi aðferð ekkert á hana því þetta breytist í blóðbað á hverju kvöldi! Það vantar ekki ímyndunaraflið í þessi börn.

Annars er Sigrún Ýr á ferlega erfiðu skeiði núna því hún spyr að gjörsamlega ÖLLU. "Hvað ertu að gera?" Svar: "Pissa." "Af hverju?" Uhh....

Eða: "Hvað þýðir samúð? Hvað þýðir að "giska á?" Hvað þýðir "Gott og vel og hvenær nota ég það?" Einföldustu samtöl geta orðið að hálftíma útskýringum. Stundum er maður hreinlega búinn á því, mest þó því að það tekur á að útskýra þessi orð sem maður notar svo oft án þess að velta nokkuð fyrir sér hvernig maður ætti að útskýra þau og hvenær það er við hæfi að nota þau.

Minnir mig á þegar vinkona mín, sem giftist Íra og hafði búið með honum á Íslandi í sjö ár og hann orðinn rosalega duglegur í íslensku, sagði mér að hann hafi bent henni á að þrátt fyrir góða íslenskukunnáttu þá myndi hann seint fatta hvenær hann ætti að segja "jú" og hvenær "já" í samtölum. Ég snarstoppaði og hugsaði, vá já... það eru reglur um HVENÆR við eigum að segja jú eða já. Þessi pinkulitlu orð geta líka valdið ruglingi.

Annars virðast bæði Gísli Hrafn og Sigrún Ýr vera með það á heilanum að hér hafi verið eldgos. Þau spyrja í tíma og ótíma um eldgosið, og hvort að við myndum ná að sleppa næst þegar það gýs (höfum reynt að segja þeim að það séu  nú hverfandi líkur á að það gerist aftur í bráð) og svo teikna þau ósjaldan myndir af eldgosi. Svo að þau virðast vera pínu smeyk yfir þessu og hugsa augljóslega mikið um þetta. Og auðvitað... MARGAR spurningar sem fylgja því líka ;o)

Annars er þéttseting dagskrá hjá mér útaf vinnunni. Næsta mánudag þarf ég að fara dagsferð á Selfoss vegna fundahalda. Svo kemur leiðbeinandi Halldórs á föstudaginn eftir viku alla leið frá Danmörku og ætlum við að taka vel á móti honum. Svo er farskóli safnamanna 16-18 september á Suðurlandi og gist á Hvolsvelli. Svo fer ég í viku námskeið á Þjóðminjasafnið 21-25 september. Svo að það er nóg að gera! Mitt á milli þess sem ég reyni að svara öllum þeim spurningum sem Sigrún Ýr dettur í hug ;o)

Já - og Nína lendir á Íslandi 8. september! Ingibjörg vinkona tekur hana með sér frá Köben. Nína fer auðvitað beint í sóttkví í Hrísey en kemur svo til okkar 7. október, víííí! Það er ekki bara það að ég sakni hundsins heldur mikið lifandis ósköp verð ég fegin þegar hundurinn er kominn til okkar því krakkarnir á kvöldin, um leið og þau verða eitthvað lítil í sér, fara að væla yfir hvað þau sakni Nínu. Bæði er það þreytandi því það er ekkert hægt að gera en líka vil ég helst sem minnst um hana ræða því ég sakna hennar náttúrulega svo svakalega líka hahaha ;o)

En jæja - ætla að fara vinna!